Η Ένωση αντιμετωπίζει υπαρξιακές απειλές, που διακινδυνεύουν όσο ποτέ άλλοτε την οικονομική ανάπτυξη και την πολιτική σταθερότητα σε όλη την επικράτειά της, επισημαίνει σε άρθρο - παρέμβαση ο Δημήτριος Κ. Ρούσσης Επίκουρος Καθηγητής Νομικής ΑΠΘ.
Ας ανατρέξουμε στον παραβολικό λόγο του Λουντέμη: «Καλά κουμάσια και του λόγου τους - τα σύννεφα θέλω να πω.
Σου… παρασταίνουνε το πούπουλο και μέσα τους έχουνε κρυμμένο το πικρό κεντρί.
Αμ αυτά ήτανε … που φέρανε όλο το κακό».
Σύννεφα βαριά μας περιτριγυρίζουν και για πρώτη φορά δεν είναι ελληνογενή.
Ενώ στη χώρα μας το ελατήριο της οικονομίας από το 2018 και εφεξής ανυψώνεται, υποβοηθούμενο από μια συνετή δημοσιονομική πολιτική και ιδίως τη σώφρονα χρονική μετάθεση και προεξόφληση του δημοσίου χρέους, στην Ευρώπη η πορεία είναι αντιστρόφως ανάλογη.
Η Ένωση αντιμετωπίζει υπαρξιακές απειλές, που διακινδυνεύουν όσο ποτέ άλλοτε την οικονομική ανάπτυξη και την πολιτική σταθερότητα σε όλη την επικράτειά της, επισημαίνει σε άρθρο - παρέμβαση ο Δημήτριος Κ. Ρούσσης Επίκουρος Καθηγητής Νομικής ΑΠΘ.
Δημογραφικό.
Ο πληθυσμός σε ηλικία εργασίας στην ΕΕ προβλέπεται να μειωθεί κατά 20% έως το 2050. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ποσοστό γονιμότητας κινείται περί το 1,3 πολύ χαμηλότερα από το όριο αναπλήρωσης του 2,1. Η γήρανση του πληθυσμού αυξάνει δραματικά τις δαπάνες για συντάξεις, υγεία και μακροχρόνια περίθαλψη, την ίδια στιγμή που συρρικνώνεται η βάση των εργαζομένων που χρηματοδοτούν τα συστήματα αυτά.
Εξοπλιστικά.
Τα κράτη-μέλη πραγματοποιούν πρωτοφανείς δαπάνες στην άμυνα, που προβλέπεται να φτάσουν τα 547 δισ. ευρώ έως το 2029, επιβαρύνοντας σημαντικά τους εθνικούς προϋπολογισμούς. Σε αυτές τις δαπάνες περιλαμβάνονται αυτές του προσωπικού, οι επενδύσεις για έρευνα, ανάπτυξη και καινοτομία, για εγκαταστάσεις και υποδομές, για συντηρήσεις.
Ενεργειακό.
Το ενεργειακό κόστος για τα κράτη-μέλη της ΕΕ έχει εκτιναχθεί σε επίπεδα άνω των 100 δις ευρώ, κυρίως λόγω των γεωπολιτικών εντάσεων σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, τροφοδοτώντας τον πληθωρισμό και αναγκάζοντας τις κυβερνήσεις να αναζητήσουν νέα ισορροπία ανάμεσα στη στήριξη των πολιτών και τη δημοσιονομική πειθαρχία.
Ανταγωνιστικότητα.
Η Ευρώπη αντιμετωπίζει έντονο ανταγωνιστικό μειονέκτημα έναντι Κίνας και Αμερικής –κυρίως λόγω υψηλού κόστους ενέργειας, υπέρμετρου ρυθμιστικού βάρους και ένδειας σε σπάνιες πρώτες ύλες– σε παραδοσιακές βαριές βιομηχανίες, αλλά και σε τεχνολογίες αιχμής.
Δομικές υστερήσεις
Οι ανωτέρω δομικές υστερήσεις αντικατοπτρίζονται πλέον και σε δείκτες-σηματωρούς:
α) το κοινωνικής ευημερίας μέτρο των μη εξυπηρετούμενων δανείων των ευρωπαϊκών τραπεζών δειλά-δειλά αυξάνεται,
β) οι μακροοικονομικής σημασίας αποδόσεις των 10ετών κρατικών τίτλων ομολόγων στην ΕΕ επιδεινώνονται βαθμιαία,
γ) το συνολικό δημόσιο χρέος της Ευρωζώνης προβλέπεται να αυξηθεί στο 89,7% το 2031, καθώς με εξαίρεση ελάχιστες χώρες -και την Ελλάδα- στις υπόλοιπες το χρέος διογκώνεται.
Η Ευρώπη επιχειρεί να διέλθει από τις Συμπληγάδες της διαφύλαξης του κράτους-πρόνοιας και της δημοσιονομικής ισορροπίας με καιρό κατάπλωρα.
Πλέον η ηγεσία της πρέπει να αποφασίσει αν θα θέσει μεγαλύτερους δασμούς σε ανταγωνιστικά προϊόντα εκτός ΕΕ, αν θα εξορθολογίσει το κόστος των εξοπλισμών και αν θα λάβει γενναίες πολιτικές αποφάσεις για μείωση του ενεργειακού κόστους, αποτροπή της αποβιομηχάνισης και ανάπτυξη της περιφέρειας.
Και όσο ο γεωπολιτικός άνεμος δεν είναι ούριος, τα κοινωνικοοικονομικά καταιγιδοφόρα σύννεφα δεν θα ξεθυμάνουν και δεν θα του ζητήσουν: «Έλα, τώρα έχεις το ελεύθερο να μας πάρεις».
www.bankingnews.gr
Σου… παρασταίνουνε το πούπουλο και μέσα τους έχουνε κρυμμένο το πικρό κεντρί.
Αμ αυτά ήτανε … που φέρανε όλο το κακό».
Σύννεφα βαριά μας περιτριγυρίζουν και για πρώτη φορά δεν είναι ελληνογενή.
Ενώ στη χώρα μας το ελατήριο της οικονομίας από το 2018 και εφεξής ανυψώνεται, υποβοηθούμενο από μια συνετή δημοσιονομική πολιτική και ιδίως τη σώφρονα χρονική μετάθεση και προεξόφληση του δημοσίου χρέους, στην Ευρώπη η πορεία είναι αντιστρόφως ανάλογη.
Η Ένωση αντιμετωπίζει υπαρξιακές απειλές, που διακινδυνεύουν όσο ποτέ άλλοτε την οικονομική ανάπτυξη και την πολιτική σταθερότητα σε όλη την επικράτειά της, επισημαίνει σε άρθρο - παρέμβαση ο Δημήτριος Κ. Ρούσσης Επίκουρος Καθηγητής Νομικής ΑΠΘ.
Δημογραφικό.
Ο πληθυσμός σε ηλικία εργασίας στην ΕΕ προβλέπεται να μειωθεί κατά 20% έως το 2050. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ποσοστό γονιμότητας κινείται περί το 1,3 πολύ χαμηλότερα από το όριο αναπλήρωσης του 2,1. Η γήρανση του πληθυσμού αυξάνει δραματικά τις δαπάνες για συντάξεις, υγεία και μακροχρόνια περίθαλψη, την ίδια στιγμή που συρρικνώνεται η βάση των εργαζομένων που χρηματοδοτούν τα συστήματα αυτά.
Εξοπλιστικά.
Τα κράτη-μέλη πραγματοποιούν πρωτοφανείς δαπάνες στην άμυνα, που προβλέπεται να φτάσουν τα 547 δισ. ευρώ έως το 2029, επιβαρύνοντας σημαντικά τους εθνικούς προϋπολογισμούς. Σε αυτές τις δαπάνες περιλαμβάνονται αυτές του προσωπικού, οι επενδύσεις για έρευνα, ανάπτυξη και καινοτομία, για εγκαταστάσεις και υποδομές, για συντηρήσεις.
Ενεργειακό.
Το ενεργειακό κόστος για τα κράτη-μέλη της ΕΕ έχει εκτιναχθεί σε επίπεδα άνω των 100 δις ευρώ, κυρίως λόγω των γεωπολιτικών εντάσεων σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, τροφοδοτώντας τον πληθωρισμό και αναγκάζοντας τις κυβερνήσεις να αναζητήσουν νέα ισορροπία ανάμεσα στη στήριξη των πολιτών και τη δημοσιονομική πειθαρχία.
Ανταγωνιστικότητα.
Η Ευρώπη αντιμετωπίζει έντονο ανταγωνιστικό μειονέκτημα έναντι Κίνας και Αμερικής –κυρίως λόγω υψηλού κόστους ενέργειας, υπέρμετρου ρυθμιστικού βάρους και ένδειας σε σπάνιες πρώτες ύλες– σε παραδοσιακές βαριές βιομηχανίες, αλλά και σε τεχνολογίες αιχμής.
Δομικές υστερήσεις
Οι ανωτέρω δομικές υστερήσεις αντικατοπτρίζονται πλέον και σε δείκτες-σηματωρούς:
α) το κοινωνικής ευημερίας μέτρο των μη εξυπηρετούμενων δανείων των ευρωπαϊκών τραπεζών δειλά-δειλά αυξάνεται,
β) οι μακροοικονομικής σημασίας αποδόσεις των 10ετών κρατικών τίτλων ομολόγων στην ΕΕ επιδεινώνονται βαθμιαία,
γ) το συνολικό δημόσιο χρέος της Ευρωζώνης προβλέπεται να αυξηθεί στο 89,7% το 2031, καθώς με εξαίρεση ελάχιστες χώρες -και την Ελλάδα- στις υπόλοιπες το χρέος διογκώνεται.
Η Ευρώπη επιχειρεί να διέλθει από τις Συμπληγάδες της διαφύλαξης του κράτους-πρόνοιας και της δημοσιονομικής ισορροπίας με καιρό κατάπλωρα.
Πλέον η ηγεσία της πρέπει να αποφασίσει αν θα θέσει μεγαλύτερους δασμούς σε ανταγωνιστικά προϊόντα εκτός ΕΕ, αν θα εξορθολογίσει το κόστος των εξοπλισμών και αν θα λάβει γενναίες πολιτικές αποφάσεις για μείωση του ενεργειακού κόστους, αποτροπή της αποβιομηχάνισης και ανάπτυξη της περιφέρειας.
Και όσο ο γεωπολιτικός άνεμος δεν είναι ούριος, τα κοινωνικοοικονομικά καταιγιδοφόρα σύννεφα δεν θα ξεθυμάνουν και δεν θα του ζητήσουν: «Έλα, τώρα έχεις το ελεύθερο να μας πάρεις».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών